چنگ دل آهنگ دلكش مي زند

ناله عشق است و آتش مي زند

كرده خود را ميزبان شعله ها

تا بسوزد در ميان شعله ها

عشق اين جا اوج پيدا مي كند

قطره اينجا كاره دريا مي كند

رخصتي تا ترك اين هستي كنيم

بشكنيم اين شيشه تا مستي كنيم

***

امسال هم مثل سال 57 دهه محرم با دهه انقلاب هم زمان شده.آيت الله خميني هم اين دو اتفاق تاريخي را با هم مقايسه مي كرد و انقلاب ايران را در ادامه عاشوراي كربلا مي دانست و آرمان ها و اهداف را يكي...

به مدح هايي كه اين روز ها از تلويزيون و تكيه ها شنيدم فكر مي كنم . بيشتر درباره ي تشنه گي و مظلوميت امام حسين گفته اند ...از تيري كه به گلوي نوزاد چند ماهه خورده ، از دست هايي كه از حضرت عباس قطع شد، از سري كه بريده شد ، از تازيانه هايي كه به پيكر حضرت زينب خورد ، از...،از....،از.... مي دونم و مي دونيد كه خيلي زياده و نمي تونم همه را ياد كنم .

از اتفاق ها و وقايع انقلاب هم مي توان مثال زد . اون همه شكنجه و رنج كشيدن و... تحمل كردند و سكوت و زجر كشيدن را ترجيح دادن به گفتن تمام گفتني ها و تمام كردن آن لحظه هاي سخت و غير قابل تحمل و چه خوب طاقت آوردند ...

اما به يك چراي بزرگ مي رسيم. چرا از تمام اين اتفاق ها مي گويند و مي خوانند و مي نالند اما به اين كه چرا اين اتفاق ها افتاد جواب درستي نمي توانند بدهند؟

چرا امام حسين به تمام اين مصيبت ها تن داد؟مي دونيم كه براي همون آرمان ها و اعتقاد برترشون بوده.خب اون آرمان ها چي بود؟

ما چقدر مي دونيم و درك كرده ايم؟ همه ما مي تونيم با استفاده از چيزهايي كه شنيديم بگيم عاشورا چي شد ؟ اما نمي تونيم به راحتي بگيم چراعاشورا شد؟چرا؟

لطفا اطلاعاتي كه از كتاب هاي تاريخ دوران راهنمايي به ياد داريد و دارم را تكرار نكنيد همه ما مي دونيم اون حرف ها چقدر كلي و شعار زده بوند...ا

درباره انقلاب هم همين طور البته به نظر من اتفاق هاي كربلا و عاشورا اختلاف زيادي با اتفاق هاي ايران و انقلاب دارد با اينكه بي شباهت هم نيستند ....ا